روایت احیای یک هنر گمنام/ ورشوی بروجرد در انتظار معرفی ملی

یک هنرمند رشته ورشوسازی و قلم‌زنی روی ورشو با اشاره به تلاش‌های صورت‌گرفته برای احیای این هنر اصیل، گفت: ورشوسازی بروجرد که در سال‌های گذشته در آستانه فراموشی و انقراض قرار گرفته بود، امروز با همت جمعی از هنرمندان جوان احیا شده و مسیر توسعه خود را دنبال می‌کند.

سمیرا دشتی‌نژاد، هنرمند ورشوساز و قلم‌زن بروجردی حاضر در هجدهمین نمایشگاه ملی صنایع‌دستی کشور در همدان، در گفت‌وگو با خبرنگار میراث‌آریا اظهار کرد: فعالیت خود را در رشته قلم‌زنی از سال ۱۳۸۴ آغاز کرده‌ و حدود دو سال و نیم است که به‌صورت تخصصی در حوزه ورشوسازی نیز فعالیت می‌کند.‌

او با بیان اینکه ورشوسازی بروجرد در سال‌های اخیر با خطر جدی فراموشی مواجه شده بود، افزود: این رشته زمانی بیش از ۲۰۰ استادکار در بروجرد داشت، اما امروز از آن جمع بزرگ تنها یک استادکار از نسل قدیم همچنان مشغول فعالیت است و بسیاری از استادان این حوزه یا فوت کرده‌اند یا دیگر توان ادامه کار را ندارند.

این هنرمند صنایع‌دستی ادامه داد: با تلاش تعدادی از هنرمندان و فعالان جوان بروجردی، روند احیای این هنر آغاز شده و اکنون نسل جدیدی از ورشوسازان در حال فعالیت هستند و آثار متنوع و خلاقانه‌ای تولید می‌کنند.

او با تشریح ویژگی‌های این فلز ارزشمند گفت: ورشو آلیاژی متشکل از نیکل، روی و مس است که به دلیل وجود نیکل، رنگی نقره‌ای دارد، دچار زنگ‌زدگی و اکسید شدن نمی‌شود و ارزش آن به مرور زمان افزایش پیدا می‌کند.

دشتی‌نژاد تصریح کرد: در گذشته ورق‌های ورشو در کشور لهستان تولید و در قالب ورق‌هایی با ابعاد مشخص به ایران ارسال می‌شد و بروجرد مرکز اصلی ساخت ظروف و محصولات ورشویی در کشور بود. البته در دزفول نیز ساخت سماورهای ورشویی رواج داشت، اما بخش عمده تولیدات این هنر در ایران توسط هنرمندان بروجردی انجام می‌شد.

این هنرمند صنایع‌دستی با اشاره به مشکلات تأمین مواد اولیه اظهار کرد: در حال حاضر ورق جدید ورشو تولید نمی‌شود و ما برای ساخت آثار جدید از سینی‌ها و ظروف قدیمی ورشویی استفاده می‌کنیم که همین موضوع هزینه تولید را افزایش داده و بر قیمت نهایی محصولات تأثیر می‌گذارد.

او مهم‌ترین چالش فعالان این رشته را ناشناخته بودن ورشو در بسیاری از نقاط کشور دانست و گفت: با وجود اینکه بروجرد به عنوان شهر ملی ورشوسازی شناخته می‌شود، هنوز بسیاری از مردم در استان‌های همجوار نیز شناختی از این هنر ندارند. حتی در شهرهایی که فاصله کمی با بروجرد دارند، بسیاری از مردم تاکنون نام ورشو را نشنیده‌اند.

دشتی‌نژاد ادامه داد: در نمایشگاه‌های مختلف بخش قابل توجهی از زمان ما صرف معرفی ورشو، توضیح درباره ویژگی‌ها، کاربردها و ترکیبات این آلیاژ می‌شود. با این حال برخی مخاطبان به دلیل ناآشنایی با این هنر، نسبت به توضیحات ارائه شده نیز اعتماد کافی ندارند.

این هنرمند با تأکید بر نقش نمایشگاه‌های صنایع‌دستی در معرفی این هنر اظهار کرد: نمایشگاه‌ها تأثیر قابل توجهی در آشنایی مردم با ورشو دارند و فرصتی مناسب برای معرفی این هنر ارزشمند محسوب می‌شوند، اما هنوز تا رسیدن به سطح مطلوب شناخت عمومی فاصله زیادی وجود دارد.

او درباره وضعیت بازار فروش نیز گفت: بازار کار ورشو در خود بروجرد شرایط نسبتاً مناسبی دارد و گردشگرانی که به شهر سفر می‌کنند معمولاً با این هنر آشنا شده و از محصولات خرید می‌کنند، اما در بسیاری از شهرهای دیگر به دلیل نبود شناخت کافی، فروش آثار با دشواری بیشتری همراه است.

دشتی‌نژاد با اشاره به قیمت محصولات ورشویی افزود: بخشی از مخاطبان به دلیل قیمت بالاتر این آثار نسبت به سایر محصولات صنایع‌دستی برای خرید تردید دارند، در حالی که ورشو به دلیل ارزش ذاتی فلز و ویژگی‌های خاص خود، کالایی ماندگار و دارای ارزش افزوده محسوب می‌شود.

این هنرمند صنایع‌دستی درباره ارزیابی خود از هجدهمین نمایشگاه ملی صنایع‌دستی کشور نیز گفت: سطح کلی نمایشگاه مناسب است و آثار باکیفیت و متنوعی در آن عرضه شده است. البته کیفیت محصولات ارائه شده در غرفه‌های مختلف متفاوت است که این موضوع به شرایط و توانایی تولیدکنندگان بستگی دارد.

انتهای پیام/

کد خبر 1405053002335
دبیر مریم قربانی‌نیا

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha